جشنی برای اسب ها در ترکمنستان

سرزمین ترک های آسیای مرکزی که همسایه جنوبی ایران است و بخشی از بار تأمین گاز جهان را به دوش می کشد، زمانی جزئی از شوروی سابق بوده است. 80 درصد از مساحت ترکمنستان از بیابان پوشیده شده و همین امر کشاورزی و دامپروری را به حرفه اصلی ترکمن ها بدل کرده است. تردیدی نیست که در زراعت و دامپروری از دیرباز حیوانات و به خصوص اسب ها یار همیشگی انسان ها بوده اند. پیشنهاد می کنیم با قاصدک 24 همراه شوید تا برایتان روشن شود که رابطه مردم ترکمنستان و اسب ها از چه عمقی برخوردار است.

جایگاه اسب در میان مردم ترکمنستان

در قلب آسیای مرکزی بیابان قره قوم (Karakum) سراسر ترکمنستان را فرا گرفته است. برای قرن ها ترکمن های کوچ نشینی که در این دشت های بی آب و علف سکونت داشتند، در جستجوی آب مسافت های طولانی را سوار بر اسب پشت سر می گذاشتند. اسب ها که به لحاظ تاریخی همیشه همراهانی وفادار و عامل اصلی بقا بوده و قدرت و موقعیت قبیله ای را به تصویر می کشیدند. بر اساس یک ضرب المثل ترکمنی” آب زندگی یک ترکمن، اسب بال های او و فرش نیز روح اوست”.

اسب در ترکمنستان

بعد از جنگ جهانی دوم انقلاب صنعتی این دشت یک بار ویران شده را به نفت، راه آهن و بزرگراه رساند. با این وجود اسب هنوز یک نیروی اصلی و تعیین کننده در فرهنگ ترکمن ها باقی مانده است. مدت کوتاهی پس از آنکه کشور در سال 1991 استقلال خود را از شوروی به دست آورد، روز اسب ترکمن به عنوان یک روز ملی به تقویم این کشور اضافه شد. رئیس جمهور وقت این کشور در یک سخنرانی اعلام کرد:”اسب های ما زینت تمام جشن ها هستند. آنها بال های مردم ما و یک افتخار ملی هستند”.

آموزش اسب در ترکمنستان

در فوریه 2011 رئیس جمهور وقت “قربان قلی بِردی محمدف” این جشن های سالانه را توسعه داده و اعلام کرد که در هر آوریل نژاد اصیل و با ارزشی از اسب “آخال تِک” در یک رقابت زیبایی شرکت خواهد کرد. از زمان این اعلام تا کنون وی حتی قوانین عجیبی را هم در این زمینه وضع کرده است. برای نمونه در سال 2015 وی حکمی را مصوب کرد که بر اساس آن ترکمن ها از تغییر نام یک اسب آخال تِک پس از تولد منع می شده و مالکان آنها را ملزم می کرد تا در صورت مردن، در حضور یک مأمور رسمی حکومت مراسم تدفینی شایسته برای او برگزار کنند.

مسابقات اسب سواری در ترکمنستان

باید این را بدانید که آخال تک یکی از قدیمی ترین نژادهای شناخته شده اسب در جهان است که در بسیاری از کشورهای جهان پرورش داده می شود اما بیشتر آنها در ترکمنستان هستند. این کشور حتی یک سازمان مخصوص پرورش، مراقبت و آموزش آنها دارد. با این همه عشق ترکمن ها به اسب، دور از انتظار نیست که خوردن اسب گوشت به یک تابوی سفت و سخت تبدیل شده باشد. از همین رو رئیس جمهور وقت، سفر مراد نیازف در سال 2004، مرکزی مخصوص اسب ها را افتتاح کرد که در آن به مراقبت پزشکی از اسب ها پرداخته می شد. ضمن اینکه این مرکز به استخر شنا و تهویه هوای مناسب نیز مجهز است.

جشن روز اسب در ترکمنستان

در این جشن ها مهمانان این فرصت را دارند تا تماشاگر مسابقه اسب هایی باشند که در میدان های اسب دوانی در عشق آباد و دیگر شهرهای مهم برگزار می شود. یک موزه منحصر به فرد که به اسب آخال تِک اختصاص داده شده در ساختمان پارلمان ترکمنستان قرار گرفته است. مهمانان همچنین می توانند از مجموعه اسب ها دیدن کرده، سوار بر یک اسب شوند یا شتر ترکمن (آکمایا) و سگ ترکمن (آلابای) را دیده و از غذاهای خوشمزه ترکمن نیز لذت ببرند.

جشن روز اسب در ترکمنستان

در مجموع هفت مسابقه در مسافت های مختلف برگزار می شود که هر مسابقه شامل ده اسب می شود. به برندگان نیز هدایای ارزشمندی از سوی رئیس جمهور اعطا می شود. در پایان برندگان سوار بر ماشین هایی که به عنوان جایزه به آنها داده شده مکان را ترک می کنند. رقابت اسب دوانی در ترکمنستان یکی از مهم ترین گردهمایی های خانوادگی به شمار می رود. فرصتی برای افراد در تمام سنین و سوابق خانوادگی که بتوانند دور هم جمع شوند و یکی از معدود جشن های مجاز در کشور!

مسابقه اسب سواری

آنچه در این جشن ها مشهود است دانش آموزانی هستند که با لباس های ورزشی در ردیف های جلو نشسته اند. صندلی های عقب نیز به تماشاچیان مسن تر اختصاص دارد. دختران هم در لباس های محلی سرخ رنگ و با موهای بافته شده روی صندلی ها نشسته اند. جزوه هایی که حاوی اطلاعاتی در مورد شرکت کنندگان در مسابقه است در میان تماشاچیان توزیع می شود. به علاوه قماربازی نیز در این رقابت ها ممنوع می باشد.

مطالب بیشتر:

پاکستان، سرزمین فراموش شده

رنگارنگ ترین پدیده های طبیعی دنیا