پاکستان، سرزمین فراموش شده

deosai-national-park-pakistan.adapt.1190.1

 

شاید کمتر کسی در اوقات فراغت خود برنامه سفر به کشوری مانند پاکستان را داشته باشد. در هیچ جا هم نشانی از تور تفریحی پاکستان نیست. اما این موضوع به معنی تهی بودن این سرزمین باستانی از چشم اندازهای فوق العاده نیست.

از قله رشته کوه های کاراکورام به سمت دشت های بارور ایندو، پاکستان دنیایی از چشم اندازهای بی نظیر و رنگارنگ است. اگرچه میراث فرهنگی غنی آن یعنی جاده باستانی ابریشم و ویرانه های موهنجو دارو (Mohenjo-daro) همچنان مسافران را شگفت زده و مسحور می کند، اما چرخ زدن در دشت های پاکستان و تماشای حیات وحش کمتر شناخته شده این کشور، می تواند تجربه ای تازه برای سفر آینده شما باشد. در قاصدک ۲۴ از زاویه نگاه نشنال جئوگرافیک به دیدنی های پاکستان نگریسته شده است.

 

پارک ملی Deosai

این پارک که به عنوان” سرزمین غول ها”  شناخته شده است از پس کوه های پوشیده در برف و فلات آلپ برآمده است. هر بهار دره های زیبای این پارک از گل های وحشی و گونه ای از پروانه های کمیاب پوشیده می شود. به همین دلیل محلی ها به آن لقب قصر تابستانی داده اند. محلی هایی که از طبیعت وحشی این منطقه پس از یک زمستان سرد و پرسوز لذت می برند. علاوه بر این، این منطقه با تنوع زیستی بی نظیر خود، زیستگاه گرگ تبتی، مارال هیمالیایی، روباه قرمز تبتی و موش خرمای طلایی است. از همین رو دولت پاکستان در سال ۱۹۹۳ این پارک را به عنوان منطقه ای حفاظت شده اعلام کرد تا از خرس قهوه ای هیمالیایی که به شدت در معرض انقراض است، محافظت کند. این پارک همچنین در سال ۲۰۱۳ نامزد ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو شده است.

 

deosai-national-park-pakistan.adapt.1190.1

 

دره کاقان (Kaghan Valley)

دره دیدنی کاقان که در شمالی ترین بخش پاکستان قرار گرفته، خاستگاه بسیاری از داستان های افسانه ای این کشور است. بر اساس یکی از این افسانه ها، شاهزاده پارس عاشق دختری از دریاچه “سیف الملوک” ، دریاچه ای با آب های بلورین، می شود. اما داستان از آنجایی آغاز می شود که یک غول هم عاشق دختر شده و او را اسیر می کند. یک روز شاهزاده به همراه دختر موفق به فرار می شود. این فرار اما بهای بسیاری دارد؛ غول از خشم فراوان دهکده را غرق کرده و با اشک های خود این دریاچه را به وجود می آورد. امروزه بازدیدکنندگانی از سراسر جهان به دره کاقان سفر می کنند تا از دریاچه ها، چشم انداز کوهستانی و آسمان های صاف این منطقه در شب دیدن کنند.

 

kaghan-valley-swat-pakistan.adapt.1190.1

 

سواحل ماکران (Makran)

بزرگراه ساحلی ماکران منطقه ای چشم نواز در ساحل دریای عربی پاکستان است. این مسیر ساحلی از کراچی آغاز شده و به سمت گادار (Gwadar) در مرز ایران جریان پیدا می کند و به عنوان یک دستاورد زیرساختی مهم به آن نگریسته می شود. صخره های کم رنگ و منحصر به فرد بخشی از این بزرگراه ساحلی را اشغال کرده اند که در پارک ملی هینگل به عنوان گذرگاه بوزی (Buzi ) شناخته شده است. علاوه بر این زیبایی ها،  مجسمه های طبیعی سنگی هم مانند مجسمه ای به شکل ابوالهول که شیر بلوچستان نامیده می شود در طول این بزرگراه به چشم می خورد.

 

makran-coastal-highway-pakistan.adapt.1190.1

 

هونزا (Hunza)

در قلمرو شمالی” گلگت بلتستان” (Gilgit-Baltistan)،  قله های یخی در بالای رودخانه هونزا گسترده شده اند. شهر هونزا که در حاشیه رودخانه قرار گرفته و با یخچال های طبیعی و گلوگاه ها احاطه شده، به طور سنتی به عنوان استراحت گاه برای مسافرانی که از ارتفاعات هندوکش به سمت دره های کشمیر پایین می آیند، شناخته می شده است. این دره زیستگاه پلنگ برفی، بزهای کوهی، مارال ها و روباه های خط دار قرمز نیز هست.

 

hunza-valley-pakistan.adapt.1190.1

 

پارک ملی هینگل (Hingol)

بزرگ ترین پارک ملی پاکستان صدها مایل در طول سواحل ماکران ادامه پیدا می کند. اگرچه این پارک به خاطر تنوع گونه های جانوری خود از جمله پلنگ های سِندی، غزال هندی، خرسک و پگولین هندی شناخته شده، اما بیشتر شهرت خود را مدیون رشته ای از آتشفشان های فعال خود است. ترکیبی از فعالیت های زمین شناسی بهاری، گاز و آب به همراه صخره های اطراف واکنش نشان داده و گدازه های مذاب را شکل می دهند. وقتی گدازه ها شروع به خارج شدن کردند به طور مداوم مخروط هایی را بازسازی می کنند که به راحتی قابل فرسایش هستند. یکی از مشهورترین آتشفشان های گدازه ای در این منطقه چاندراگوپ (Chandragup) نام دارد که سالانه هزاران زائر هندو در مسیر خود به سوی معبد “هینگلاج” که در آن نزدیکی واقع شده از آن دیدار می کنند.

 

mud-volcano-hingol-national-park-pakistan.adapt.1190.1

 

یخچال های طبیعی بالتورو (Baltoro)

در بخش شرقی پاکستان در ناحیه کاراکورام، یخچال های طبیعی بالتورو قرار گرفته اند که یکی از بزرگ ترین دره های یخچالی دنیا هستند. اگرچه دسترسی به این یخچال ها کار راحتی نیست، اما یکی از شلوغ ترین مناطق پاکستان به شمار می روند. زیرا این یخچال ها قله های کوهنوردی بسیاری از جمله K2 ، Broad Peakو ارتفاعات  Gasherbrum  را در خود جای داده اند. البته این ناحیه تنها به خاطر چشم اندازهای فوق العاده خود شناخته شده نیست. بلکه یک منبع اصلی زندگی برای بخش بزرگی از جمعیت پاکستان هم تلقی می شود. در واقع آبی که از ذوب شدن یخچال های کاراکورام جاری می شود، زندگی مردم پاکستان را سیراب می کند.

 

baltoro-glacier-pakistan.adapt.1190.1

 

دره نیلوم (Neelum)

در بخش شمالی کشمیر آزاد، دره کمانی شکل نیلوم واقع شده که بین ارتفاعات ۳ هزار پایی محصور  و از جوی ها و جنگل های سبز پوشیده شده است. دهکده تپه ای آرنگ کِل (Arang Kel)  به عنوان مروارید دره نیلوم شناخته شده است.

 

neelum-valley-pakistan.adapt.1190.1

 

دریاچه آتتاباد (Attabad)

آب های فیروزه ای رنگ دریاچه آتتاباد که در دل دره هونزا قرار گرفته از میان زمین های صخره ای گذر می کنند. منظره های زیبای این منطقه علی رغم چهره ای آرام، داستان خشنی در پس خود دارند. این دریاچه در ژانویه ۲۰۱۰ شکل گرفت؛ وقتی یک رانش زمین بزرگ در دهکده آتتاباد تمام شهرهای اطراف را به زیر آب برد، جریان رودخانه هونزا را مسدود و هزاران نفر را بی خانمان کرد. اما امروزه این مکان توقف گاه خوبی برای توریست هایی است که می خواهند به قایق سواری بپردازند.

 

attabad-lake-pakistan.adapt.1190.1

 

 

پاسخ دهید

*