نقص فنی یا خطای خلبان؛مهم ترین علل حوادث هوایی چه هستند؟

US-attacks-1

سفرهای هوایی هنوز امن ترین شیوه سفر هستند و این چیزی است که مطالعات و بررسی ها نشان می دهند. به نظر می رسد که اعتماد مردم به صنعت هوایی نیز علیرغم شنیدن خبرهای ناگوار از آسمان، سلب نشده باشد. اما تا کنون از خود پرسیده اید که علت سوانح هوایی چیست؟ خطای انسانی، شرایط بد آب و هوایی یا عوامل دیگر؛ کدامیک بیشترین نقش را در سقوط هواپیماها دارند؟ این سئوالی است که پاسخ آن را می توانید در قاصدک ۲۴ بیابید.

خطای انسانی

یک مطالعه ۷ ساله نشان می دهد که علت بیش از نیمی از حوادث هوایی، خطاهای انسانی بوده است. بر کسی پوشیده نیست که هواپیماها ماشین هایی پیچیده با هزاران قطعه متحرک هستند. هر لحظه ممکن است مشکلی در یکی از این قطعات رخ دهد و این مسئولیت خلبان است که در حالی که همه چیز را تحت کنترل دارد، هواپیما را از نقطه A به نقطه B ببرد. این نکته را هم باید افزود که هر گونه برداشت نادرست از نحوه کار تجهیزات، شرایط بد آب و هوایی، نقص در ارتباط میان خلبان ها که منجر به برخورد دو هواپیما می شود یا حتی تمرین هایی که به درستی انجام نمی شوند؛ نمونه ای از خطاهای انسانی هستند که در طول سال ها منجر به مرگ هزاران نفر شده اند. در زیر به سه نمونه از حوادثی اشاره می کنیم که ناشی از خطاهای انسانی بوده اند:

 

فاجعه فرودگاه تِنِریف در سال ۱۹۷۷

فاجعه فرودگاه تِنِریف که از آن به عنوان بدترین سانحه هوایی در تاریخ هوانوردی یاد می شود، به دلیل دید اندک ناشی از مه سطحی و اینکه خلبان به اشتباه گمان کرده بود که باند فرود برای نشستن آماده است، اتفاق افتاد. در نتیجه آن نیز هواپیما با یک فروند هواپیمای دیگر خطوط هوایی پان آم برخورد کرده و تمام ۵۸۳ سرنشین هر دو هواپیما جان خود را از دست دادند.

 

pan-am

 

پرواز شماره ۵۷۴ آدامز اِیر در سال ۲۰۰۷

در مورد پرواز شماره ۵۷۴ این خط هوایی شواهد حکایت از این داشت که سیستم مرجع داخلی دچار اشکال و اتوپایلوت هواپیما غیر فعال بوده و در نتیجه هواپیما کم کم ارتفاع خود را از دست داده است. زمانی هم که خلبان تلاش کرده تا کنترل اوضاع را بر عهده بگیرد، موفق به این کار نشده و همین موضوع هم منجر به این شده که وی به طور کامل کنترل هواپیما را از دست بدهد. این پرواز سپس به داخل اقیانوس سقوط کرده و تمام ۱۰۲ سرنشین آن کشته شدند.

 

پرواز شماره ۴۴۷ ایرفرانس در سال ۲۰۰۹

زمانی که خلبان برای استراحتی کوتاه کنترل هواپیما را به کمک خلبان می سپارد، اشتباهاتی رخ داده و منجر به مرگ صدها نفر می شود. وقتی پرواز شماره ۴۴۷ با تکانی شدید مواجه می شود، هواپیما خود به خود حالت اتوپایلوت را غیرفعال کرده و کمک خلبان که در صاف کردن هواپیما و چرخش آن دچار اشتباه می شود، هواپیما متوقف شده و سپس به داخل اقیانوس سقوط می کند؛ سقوطی که در نتیجه آن تمام ۲۲۸ مسافر هواپیما جان خود را از دست می دهند.

 

نقص در تعمیر و نگهداری از هواپیما

یک حقیقت تلخ وجود دارد و آن این است که از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴، مشکلات مربوط به تعمیر و نگهداری هواپیماها در ۴۲ درصد از حوادث مرگبار هوایی در ایالات متحده آمریکا نقش داشته اند. برای مثال در بیش از ۵۰ درصد از موارد نقص موتور هواپیما، این بخش تعمیر و نگهداری بوده که به درستی عمل نکرده است. در واقع اینگونه مشکلات زمانی رخ می دهند که یک نقص سیستماتیک یا رویداد ناگوار در سازمان رخ داده باشد که عواملی مانند فشار زمانی، مهارت ناکافی، استرس یا حتی فقدان توجه و تنبلی منجر به آن شده باشند. در اینجا به نمونه هایی از حوادث ناشی از کوتاهی در تعمیر و نگهداری از هواپیماها اشاره می کنیم:

 

پرواز شماره ۱۲۳ خطوط هوایی ژاپن در سال ۱۹۸۵

پرواز شماره ۱۲۳ در آن زمان دچار نقص جدی در دریچه فشار عقب هواپیما بود که در حالت عادی نیازمند آن بود که یک پروسه خاص تعمیر توسط شرکت سازنده یعنی بوئینگ بر روی آن انجام شود. متاسفانه این اتفاق هرگز رخ نداد و در نتیجه تعمیر نادرست منجر به آن شد که هواپیما تنها ۳۲ دقیقه پس از برخاستن سقوط کند. خبر خوب این است که در این حادثه کسی جان خود را از دست نداد، اما بسیاری از مسافران دچار جراحت های جدی شدند.

 

japan-airlines

 

پرواز شماره ۱۰۱ خطوط هوایی چاک در سال ۲۰۰۵

سقوط پرواز شماره ۱۰۱ خطوط هوایی چاک(Chalk) درست در ساحل میامی در فلوریدا اتفاق افتاد و در جریان آن تمام ۲۰ مسافر از جمله سه نوزاد جان خود را از دست دادند. علت حادثه نیز شکستگی در بال هواپیما بود که در واقع پیشتر تشخیص داده شده، اما به درستی توسط تیم متخصص، تعمیر نشده بود. این حادثه منجر به تحقیقات دامنه دار در خصوص استانداردهای تعمیر و نگهداری خطوط هوایی چاک شد. در نهایت از آنجایی که هواپیماهای زیادی در ناوگان این شرکت به شدت دچار مشکلات مشابه بودند، این تیم مقصر شناخته شدند. در حقیقت اگر پروتکل های مربوط به تعمیر این هواپیما به درستی انجام می شد، هرگز چنین حادثه ای رخ نمی داد.

 

پرواز شماره ۲۶۱ خطوط هوایی آلاسکا در سال ۲۰۰۰

هواپیماها به طور منظم از پروسه ای تحت عنوان برنامه های تعمیر و نگهداری پیشگیرانه عبور می کنند. بخشی از این پروسه شامل روغنکاری قطعاتی مانند پیچ ها می شود که برای نگهداری بخش های مختلف هواپیما مورد استفاده قرار می گیرند. در مورد پرواز شماره ۲۶۱، شواهد حاکی از آن بود که پیچ ها به خوبی روغنکاری نشده بودند علیرغم اینکه اسناد مکتوب خلاف این را نشان می دادند. همین موضوع به ظاهر کوچک منجر به از دست دادن کنترل هواپیما شد که از مکزیک پرواز می کرد و سقوط آن در اقیانوس آرام باعث مرگ ۸۸ نفر شد.

 

خرابکاری تعمدی

بررسی ها نشان می دهند که در حدود ۱۰ درصد از سوانح هوایی ناشی از خرابکاری های تعمدی می شوند؛ از جمله مواردی که در آنها هواپیماربایان کنترل هواپیما را به دست گرفته یا خود خلبان ها به طور تعمدی سعی در سقوط و گرفتن جان مسافران دارند. به عبارت دیگر یک فرد به تنهایی و با هر انگیزه ای قادر است تا از سد چک های امنیتی فرودگاه گذشته و با سقوط هواپیما، مرگ مسافران را رقم بزند. از همین رو است که بسیاری معتقدند افراد مسئول امنیت در صنعت هوانوردی باید از آموزش های لازم برخوردار بوده و برای مقابله با چنین شرایطی آمادگی لازم را داشته باشند. شما را با نمونه هایی از حوادث ناشی از خرابکاری های عمدی آشنا می کنیم:

 

۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱

مشهورترین و وحشتناک ترین حادثه هواپیماربایی را می توان حادثه ۱۱ سپتامبر دانست که طی آن ۴ هواپیما توسط ۱۹ نفر ربوده شده، دو تای آنها به برج های دوقلوی تجارت جهانی در نیویورک، سومی به ساختمان پنتاگون و چهارمی نیز به مزرعه ای در پنسیلوانیا برخورد کرده و در نهایت منجر به کشته شدن ۲۹۹۶ نفر از جمله خود ربایندگان شد.

 

US-attacks-1

 

پرواز شماره ۹۹۰ خطوط هوایی مصر در سال ۱۹۹۹

ماجرا از این قرار بود که کمک خلبان پرواز به قصد انتقام به صورت تعمدی هواپیما را در نزدیکی نیوانگلند به زمین کوبید و ۲۱۷ مسافر آن را کشت. کمک خلبان که جمیل البطوطی نام داشت، پیشتر توسط مدیر شرکت که او نیز در هواپیما حضور داشت، از پرواز در مسیرهای بین قاره ای که دستمزد بیشتری به آنها تعلق می گرفت، منع شده بود.

 

پرواز شماره ۹۵۲۵ خطوط هوایی جرمن وینگز در سال ۲۰۱۵

حادثه پرواز شماره ۹۵۲۵ که از بارسلونا عازم آلمان بود به صورت تعمدی توسط کمک خلبان رخ داد که منجر به مرگ ۱۵۰ نفر شد. این کمک خلبان که به دلیل تلاش های مکرر برای خودکشی توسط پزشک، برای کار نامناسب تشخیص داده شده بود، موضوع را از همکاران خود مخفی کرده و در نتیجه با حضور در یک پرواز، هواپیمای ایرباس خود را به کوه کوبید.

 

منبع: evergladesuniversity.edu

پاسخ دهید

*