مردم دنیا رمضان را چگونه جشن می گیرند؟

UAE

 

این روزها در تمام کشورهای مسلمان مردم در ماه مهمانی خدا هستند. میلیون ها مسلمان با سنت های گوناگون خود به استقبال این ماه مبارک رفته و آن را گرامی می دارند. از آفریقا تا آسیا سفره های افطار و سحر به شکل های متفاوت زینت داده می شود و کوچه ها و خیابان ها پر می شود از کسانی که سنت های این ماه مبارک را برای مردم زنده نگاه می دارند. قاصدک ۲۴ نگاهی به سنت های رمضان در برخی کشورهای مسلمان کرده است.

اندونزی

مسلمانان در سراسر اندونزی برای تزکیه نفس خود آیین های مختلفی دارند. گروهی از مردم در مرکز و شرق جاوه سنتی به نام پادوسان دارند که به معنای غسل کردن است. بر اساس این سنت مسلمانان در چشمه های اب سر تا نوک پای خود را می شویند. پادوسان در اندونزی ترکیبی از مذهب و فرهنگ است. چشمه ها در فرهنگ اندونزی اهمیت معنوی داشته و بخش جدایی ناپذیر از تزکیه نفس در ماه مقدس به شمار می روند. گفته می شود که این سنت از طریق والی سونگو؛ گروهی از مبلغان اسلام به این کشور آورده شده است.

لبنان

در طول ماه رمضان در بسیاری از کشورهای خاورمیانه برای نشان دادن زمان افطار از در کردن توپ استفاده می شود. این سنت که به آن میدفا الافطار گفته می شود، ۲۰۰ سال پیش در مصر آغاز شده؛ زمانی که کشور تحت حکمرانی حاکمی عثمانی به نام خوش قدم بود. بر اساس روایت ها قدم در حین امتحان کردن یکی از این توپ ها در هنگام غروب آفتاب به اشتباه آن را منفجر می کند. صدای انفجار در سراسر قاهره پیچیده و باعث می شود بسیاری از مردم فکر کنند این کار برای اعلام افطار انجام شده است. بعدها به خاطر تقدیر مردم از او این کار تبدیل به یک سنت شد.

 

lebanon

 

امارات متحده عربی

مردم در امارات متحده عربی از نیمه ماه شعبان با سنتی به نام حق الیل به استقبال ماه رمضان می روند. بر اساس این سنت که در بیشتر کشورهای حاشیه خلیج فارس مشترک است؛ کودکان با پوشیدن لباس های روشن کیسه هایی به نام خریطه به دست گرفته و از مردم طلب شیرینی و آجیل می کنند؛ ضمن اینکه آوازهای سنتی را بر لب زمزمه می کنند. یکی از آوازهایی که آنها بر لب زمزمه می کنند این است: “به ما ببخشید. خدا عوض آن را به شما خواهد داد و به شما کمک می کند تا به زیارت خانه اش در مکه بروید”.این جشن در امارات با هویت ملی در هم تنیده شده است. در جامعه مدرن این کشور که بسیار فردگرا و منزوی تلقی می شود، رمضان فرصتی برای گرد هم آمدن مردم و احیای ارزش های خانوادگی و پیوندهای اجتماعی دانسته می شود.

 

UAE

 

پاکستان

همزما با رؤیت ماه نو و عید فطر در پاکستان، جشن های چاند رات (Chaand Raat) آغاز می شود. دسته هایی از زنان و دختران بعد از آخرین افطار برای خریدن جواهرات رنگارنگ به بازارهای محلی می روند تا دست و پاهای خود را با این جواهرات زینت دهند. از همین رو فروشندگان غرفه های خود را زینت داده و تا ساعات ابتدایی صبح آنها را باز نگه می دارند.

 

pakistan

 

مراکش

در طول ماه رمضان محلات مراکش پر می شود از صدای نَفَرها؛ دوره گردی که لباس محلی، دمپایی و کلاه به تن کرده و با آواز خود نوید سحر را به روزه داران می دهد. این فرد که به واسطه صداقت و همدلی خود توسط مردم شهر انتخاب شده، در حال نواختن شیپور برای بیدار کردن مردم برای سحر در خیابان ها رژه می رود. قدمت این سنت که در سرتاسر خاورمیانه و مراکش انجام می شود؛ به قرن هفتم هجری برمی گردد؛ زمانی که یکی از همراهان پیامبر اسلام در خیابان ها در هنگام سحر دعاهای آهنگین سر می داد.

 

morcco

 

آفریقای جنوبی

پایان ماه رمضان در آفریقای جنوبی با حلول ماه جدید همراه است. اگرچه این اتفاق در سراسر دنیا رخ می دهد، منحصر به فرد بودن آن در آفریقای جنوبی به اشخاصی برمی گردد که ماه را رؤیت می کنند: maan kykers. اگر به دیدنی ترین بخش کیپ تاون بروید، می توانید این اشخاص را در حال جستجوی ماه ببینید. این افراد که هر کدام به تنهایی در یک نقطه ساحلی ایستاده اند، مسلمانان را در مورد آمدن یا نیامدن عید فطر آگاه می کنند. ماه باید با چشم غیر مسلح و در یک شب صاف در کیپ تاون قابل رؤیت باشد.

ترکیه

از زمان امپراتوری عثمانی تا امروز روزه داران ترکی با صدای صبل برای سحر بیدار شده اند. پس از گذشت زمان های طولانی و اختراع گوشی های آلارم دار، بیش از ۲۰۰۰ طبل زن در خیابان های ترکیه ندا سر داده و مردم را در این ماه مقدس با یکدیگر متحد می کنند. طبل زنان لباس های سنتی عثمانی به تن کرده و کلاه سنتی (فِز) بر سر می گذارند. طبل زنانی که با طبل های خود می چرخند روی سخاوت مردم برای دادن انعام یا دادن بخشی از سحری خود به آنها حساب باز می کنند. در سال های اخیر مسئولان کشور برای طبل زنان کارت عضویت تهیه کرده اند تا افراد از انجام کار خود حس افتخار داشته باشند. این کار همچنین به جوان ترها برای زنده نگاه داشتن این سنت انگیزه بیشتری می دهد.

 

turkey

 

مصر

مردم مصر هر سال با فانوس های رنگی به استقبال ماه رمضان می روند؛ فانوس هایی که نماد اتحاد و خوشی در سراسر این ماه است. اگرچه این سنت بیشتر یک سنت فرهنگی است تا مذهبی، به شدت با ماه رمضان پیوند خورده و اهمیت معنوی دارد. داستان ها پیرامون این سنت بسیار است. برخی از معتبرترین این داستان ها تولد فانوس را به سلسله فاتیمید در مصر مرتبط می دانند. زمانی که مصری ها با این فانوس ها در ماه رمضان به استقبال خلیفه المعزالدین الله رفتند.

گفته می شود که در تدارک یک استقبال با شکوه از خلیفه مقامات نظامی از مردم خواستند تا در خیابان های تاریک شمع روشن کرده و برای جلوگیری از خاموش شدن آنها را در قاب های چوبی قرار دهند. امروزه این فانوس ها در تمام سنت های دیگر مورد استفاده قرار می گیرند. برای نمونه در طول ماه رمضان بچه ها با فانوس های خود در خیابان راه رفته، ماه رمضان را جشن گرفته و از مردم هدیه و شیرینی طلب می کنند.

 

egypt

 

عراق

بسیاری از مردم عراق در ساعات اولیه شب و پس از افطار کردن، گرد هم آمده و یک بازی سنتی به نام mheibes انجام می دهند. این بازی که بیشتر توسط مردان انجام می شود شامل ۴۰ تا ۲۵۰ بازیکن در دو گروه می شود که هر کدام به نوبت یک حلقه یا mheibes را مخفی می کنند. بازی به ای صورت شروع می شود که رهبر تیم حلقه را در دست خود نگاه داشته در حالی که دست های او در یک پتو پیچیده شده است. اعضای دیگر باید در حالی که دست های خود را در دامن های خود مشت کرده اند، دور هم بنشینند.

رهبر گروه به صورت پنهانی حلقه را در دست یکی از اعضای گروه قرار داده و رقیبان باید از طریق زبان بدن تشخیص دهند که کدام یک از افراد حلقه را مخفی کرده اند. هر چد ریشه این بازی ناشناخته است اما ارزش فرهنگی و تاریخی عمیقی دارد. به همی دلیل هم دولت عراق سال ها پیش این بازی های محلی را ساماندهی کرده و صدها نفر از افراد محلی را برای بازی گرد هم آورد.

هند

سِحِری والا یا ظُهری دار بخشی از سنت مسلمانان دهلی است که در طول دوره های طولانی زنده مانده و نشان دهنده فرهنگ و میراث باستانی با جا مانده از مغول در شهر است. در طول ماه رمضان روزه داران در ساعات کوتاهی از صبح در خیابان های شهر پیاده روی کرده و نام خدا و پیامبر را سر می دهند تا مسلمانان را برای سحر بیدار کنند. این رسم بسیار قدیمی هنوز در بخش هایی از دهلی قدیمی به ویژه در نواحی مسلمان نشین انجام می شود.این روزه داران در ساعت ۲ صبح حرکت خود را شروع کرده و اغلب با چوب به در و دیوار خانه ها می زنند تا مردم را بیدار کنند.

آلبانی

اعضای جامعه مسلمانان روما که قدمت آنها به دوره امپراتوری عثمانی برمی گردد برای قرن ها شروع و پایان این ماه را با خواندن آوازهای سنتی اعلام می کرده اند. هر روز در ماه رمضان آنها در خیابان های شهر رژه رفته و یک طبل دست ساز را که با پوست بز یا گوسفند پوشیده شده، می نوازند. خانواده های مسلمان نیز اغلب این افراد را به خانه خود دعوت کرده و با یکدیگر تصنیف های سنتی سر می دهند تا شروع افطار را اعلام کرده باشند.

 

منبع: theculturetrip.com

 

پاسخ دهید

*