عادت هایی که با گذشت زمان از سر مسافران افتادند!

Archives-New-Zealand-

مایکل گیبِکی نویسنده سایت تراولر معتقد است که عادت های سفر در سال های دهه ۷۰ میلادی، مسافران امروز را شوکه خواهد کرد. عادت هایی که گاهی آنقدر عجیب بودند که سال ها بعد برای همیشه از بین رفتند. قاصدک ۲۴ به شما توصیه می کند با خواندن این مطلب سفری در زمان داشته و با مسافران سال های دور همراه شوید.

 

Archives-New-Zealand-

 

کتاب راهنما تمام آن چیزی بود که شما لازم داشتید

کتاب سفری ارزان به سرتاسر آسیا که یک کتاب کم حجم آبی رنگ به قیمت ۱٫۸۰ دلار بود، انجیل بسیاری از مسافران به شمار می رفت. این کتاب راهنما که در سال ۱۹۷۳ توسط تونی ویلر به چاپ رسیده بود، نخستین کتاب از مجموعه کتاب های راهنمایی بود که همه گیر شد. در این کتاب علاوه بر پیش بینی های اولیه در مورد ملزومات سفر مانند غذا، پول، واکسیناسیون، نقشه و … در صفحه سی و پنجم کتاب سفر به اندونزی و ۵۹ صفحه پس از آن هم سفر به استانبول شرح داده شده بود.

نکاتی برجسته از سفر به هند نیز در دو صفحه توضیح داده شده بود. تورق در صفحات این کتاب نشان از این دارد که دنیا از دیروز تا امروز چقدر تغییر کرده است. اینکه شما می توانستید فقط با هزینه ۳۰ دلار یک موتور سیکلت را از بندری در استرالیا به سنگاپور از طریق کشتی جابجا کنید. گاهی حتی می توانستید تمام اروپا را از طریق هیچهایکینگ زیر پا بگذارید. بدون اینکه حتی نیازی به کمک سفارتخانه های خود داشته باشید.

 

book

 

اهدای خون هم یک شیوه پرداخت پول بود!

شاید عجیب به نظر برسد اما در دهه هفتاد میلادی جاهایی وجود داشتند که خون افراد را تبدیل به پول می کردند! چگونه؟ شما می توانستید به عنوان یک اهدا کننده خون، خون خود را بفروشید. برای نمونه من این کار را در تهران انجام داده و با پول حاصل از آن توانستم به ترکیه سفر کنم. حتی با اهدای خون خود می توانستید یک یا دو وعده غذای رایگان در یکی از کافه های اطراف مرکز انتقال خون میل کنید. در مجموع خون در کشورهای حاشیه خلیج فارس ارزش زیادی داشت. به طوری که برخی برای سفر به کشوری مانند کویت از خون خود مایه می گذاشتند!

 

blood-doner

 

بازار سیاه مفید و سودمند بود

ارز جامد (ارزی که به راحتی و با نرخ ثابت به ارزهای دیگر تبدیل می شود) و نیز کالاهای مصرفی زمانی در بسیاری از کشورهای آسیایی نایاب بود. البته این موضوع به سود بسیاری از مسافران بود. برای مثال میانمار زمانی قابل دسترس تر از کره شمالی امروز بود. بنابراین برمه ای ها اشتهای سیری ناپذیری برای کالاهای مصرفی داشتند. برای استفاده از این موضوع تمام چیزی که شما به عنوان یک مسافر باید انجام می دادید، خرید یک بطری آب جو یا یک جعبه سیگار و فروختن آنها به یک راننده تاکسی به محض رسیدن با رانگون (پایتخت میانمار) بود. در نهایت سود حاصل از این معامله می توانست هزینه سفر شما را برای یک هفته تأمین کند.این شرایط در کشوری مانند هند نیز وجود داشت. بنابراین شما می توانستید با معامله یک دوربین تک لنز یا یک ماشین حساب سود زیادی به دست آورید.

 

اتوبوس جادویی

زمانی اتوبوس جادویی می توانست مسافران را در مسیر بین لندن و کاتماندو جابجا کند. این اتوبوس ها حتی برای جابجایی در مسیرهایی مانند استانبول به آمستردام از طریق آتن مورد استفاده قرار می گرفتند. اما هیجان این سفرها هم کم نبود. حتی چند باری هم آتش گرفتند. یا اینکه برخی از رانندگان حتی برای راندن قطارهای مسافربری گواهینامه مخصوص نداشتند.

 

magic-bus-

 

زندگی کردن بدون آب هم ممکن بود!

امروزه شما می توانید آب تصفیه شده را در بطری های پلاستیکی در هر جایی از آلماتی تا زان زیبار پیدا کنید. در سال های دهه هفتاد میلادی به جز سنگاپور و شهرهای مهم مالزی که به آب آشامیدنی سالم دسترسی داشتند، دسترسی آب آشامیدنی سالم از بالی تا آتن یک ریسک به شمار می رفت. در عوض شما می توانستید نوشیدنی های گازداری مانند کوکا یا پپسی میل کنید.

 

افغانستان سیاره دیگری بود

در پیشاور در غرب پاکستان شما می توانستید یک تپانچه یا تفنگ شکاری را در خیابان بخرید. مردان پاکستانی با تفنگ هایی که از شانه های آنها آویخته شده بود، در خیابان ها قدم می زدند. این کار در گذرگاه خیبر در مرز پاکستان و افغانستان؛ جایی که افراد بدون هیچ نشانی ناپدید می شدند؛ امری عادی به نظر می آمد. حتی در این سرزمین عجیب آدم ها هم مورد معامله قرار می گرفتند. از این رو هرگز کسی ریسک فرستادن ارتش برای جنگ در افغانستان را به جان نمی خرید.

 

مطالب مرتبط:

توصیه هایی برای یک هیچهایک مطمئن

چند دلیل برای اینکه به سفر نیاز دارید

سال جدید و عادت های جدید سفر

پاسخ دهید

*