ساختار پنجره هواپیما

2014-4-30_1-19-39-728

با اینکه شاید در ظاهر، پنجره ی هواپیماها، چندان عضو تاثیر گذاری به نظر نرسند اما باید بگوییم که همین اعضای کوچک، وظیفه ی مهمی را در پرواز ایفا می کنند و صد البته که فشار قابل توجهی را هم متحمل می شوند!
پنجره های هواپیماهای امروزی  از سه لایه ی خارجی، میانی و داخلی تشکیل شده اند و بیضی شکل اند و این ساختار و هندسه نه تنها اتفاقی نیست بلکه قوانین فیزیکی بسیاری نیز بر آن حاکم است.

حدود هفت دهه ی پیش، هواپیماها شکل تازه ای به خود گرفتند و قابلیت های ویژه‌ای در آنها گنجانده شد که به این پرنده های آهنین اجازه ی پرواز با سرعتی بیشتر، در ارتفاعی بالاتر را می داد اما این ساختار تازه، نیازمند ظاهری نو نیز بود؛ دیگر پنجره های مربعی شکل و بزرگ قدیمی مناسب نسل نو هواپیماها نبودند.

با بالاتر رفتن ارتفاع پرواز، هواپیماها مجبور به تحمل فشار بیشتری بودند؛ پنجره های بزرگ، سطح بیشتری داشتند و همین وسعت سطح، مقاومت آنها را در مقابل فشارهای وارده کم می کرد. علاوه بر این، چهارگوش بودن آنها موجب تجمع فشار در گوشه های نوک تیز پنجره ها می شد و آنها را در قبال تحمل فشارهای جوی تضعیف می کرد لذا تغییر شکل پنجره از چهارگوش به محدب مورد توجه قرار گرفت.

شیشه های بیضی شکل فاقد نقاط کانونی بودند از این رو امکان تجمع فشار، در یک نقطه و شکستن و از هم پاشیدن آنها کاهش می یافت؛ علاوه بر آن، همین دایره ای شکل بودن شیشه ها کمک موثری در توزیع یکنواخت نیرو به پنجره ها می کرد.

به این ترتیب، از دهه ی ۱۹۵۰ به بعد و پس از دو فاجعه ی متلاشی شدن هواپیما در حین پرواز، شیشه های بیضی جای پنجره های قدیمی را در هواپیماها گرفتند.

15155137493_cc29ca594b_o

پنجره های جدید، متشکل از سه صفحه هستند. لایه ی خارجی، ساختار اولیه و کاور بیرونی پنجره است. لایه ی میانی یا به نوعی مهمترین صفحه که میان لایه ی داخلی و خارجی واقع شده است، لایه ای است که در تحتانی ترین قسمت خود یک سوراخ ریز را که به “شکاف هوا” یا “سوراخ تنفس” شهره است، جا داده است و در نهایت لایه ی آخر یا لایه ی داخلی که نزدیکترین صفحه به مسافر است و تکمیل کننده ی ساختار یک پنجره می باشد.
تا اینجا که همه چیز طبیعی به نظر می رسد جز همان سوراخ!
به راستی علت وجود یک سوراخ در لایه ی میانی پنجره های هواپیما چیست؟

همانطور که می دانید ارتفاع معمول پرواز ۳۵۰۰۰ پا است و فشار هوا در این ارتفاع، نسبت به سطح زمین بسیار کم ( حدود ۳٫۴ پاوند بر اینچ مربع) است؛ بنابراین ساختار هواپیماها به گونه ای طراحی و مهندسی شده اند که بتوانند هنگام پرواز فشار مناسب برای انسان (۱۱ پاوند بر اینچ مربع) را در کابین تامین کنند. از این رو اختلافی میان فشارهوای داخل و خارج هواپیما پدید می آید که حتی می تواند  منجر به از هم پاشیدن اجزای آن شود. برای جلوگیری از این گونه حوادث چند راه وجود دارد که یکی از آنها همین ” سوراخ تنفس” است.
این سوراخ کوچک، نقش توازن کننده ی فشار، میان دو لایه ی داخلی و خارجی پنجره ها را ایفا می کند، به این ترتیب بیشترین نیرو بر صفحه ی خارجی پنجره وارد می شود و در مواقع اضطراری لایه ی میانی عملکردی حفاظتی از خود نشان می دهد و در مقابل فشار جوی مقاومت می کند.

airplane-window-hole-PLANESCRTS1005

همانطور که دیدید هیچ چیز بی دلیل نیست، حال همین پنجره های محدب با همان سوراخ ریز درونشان، امن ترین پرواز ها را در ارتفاعی چند هزار پایی برایمان رقم می زنند!

اگر خواندن از دنیای گردشگری و سفر با هواپیما برایتان جذاب است، وبلاگ قاصدک ۲۴ را از دست ندهید؛ این مجموعه همچنین برای شما علاقمندان به سفر، فهرست کاملی از بلیط های هواپیما اعم از چارتر و سیستمی را فراهم کرده است که می توانید با مراجعه به سایت ما به آدرس www.Ghasedak24.com از آنها مطلع شوید.

پاسخ دهید

*