داستان گل فروش های شهر شلوغ کلکته

kolkata-flower-men

در کلکته یکی از سه شهر پر جمعیت هند، زندگی به شیوه ای پر هیاهو در جریان است. خیابان های تو در تو و بازارهای شلوغ در این شهر گرم و مرطوب به اضافه غذاهای تند و پر ادویه هندی موجب شده تا این شهر، هندی ترین شهر این کشور پهناور لقب بگیرد. تجربه سفر به کلکلته می تواند نشستن در ریکشاهای تند و تیز و چشیدن غذاهای پر ادویه هندی باشد و یا سوار شدن بر قایق ها و تماشای زندگی پر جنب و جوش مردم شهر. اما بدون شک، تنها محدود به این تجربه ها نمی شود. قاصدک ۲۴ داستان گل فروشان دوره گرد شهر کلکته را از زبان کِن هرمان عکاس و خبرنگار نشنال جئوگرافیک برای شما روایت می کند.

 

flower-vendors

 

چند سال پیش که در یک مأموریت کاری در هند بودم، در یک روز غیرکاری به بازار گل فروشان مالیک قات در کلکته رفتم که یکی از بزرگ ترین بازارهای عمده فروشی در آسیاست. بازاری با غرفه های فراوان، بیش از یک قرن سابقه و نزدیک به ۲ هزار گل فروش دوره گردی که هر روز در این بازار گل های خود را به فروش می رسانند. گل های فصلی هر روز صبح زود در کامیون به این بازار می رسند.

 

flower-men

 

جو شلوغ و پر از تکاپوی این بازار مرا جذب خود کرد. اما آن چیزی که بیش از همه توجه من را به خود جلب کرد، شیوه ای بود که گل فروشان مرد گل های خود را حمل می کردند. مردانی که گل های خود را تقریبا به شیوه ای زنانه و با نرمش نگاه داشته بودند. گویی یکی از این مردان لباسی از گل به تن کرده بود. من که کاملا تحت تاثیر این رفتار پارادوکسیکال زنانه- مردانه قرار گرفته بودم، دو سال بعد برای ثبت عکس هایی از این گل فروش ها به کلکته برگشتم.

fower-men-in-kolkata

 

بد نیست بدانید که گل ها استفاده های مختلفی در هند دارند؛ از جشن ها و جشنواره ها گرفته تا مراسم مذهبی. تنوع گل ها در این کشور هم بسیار وسیع است: از رزهای قرمز و یاس گرفته تا نیلوفرهای خوشبو و مگنولیا. اما من تنها تصمیم به عکاسی از گونه هایی گرفتم که دوره گردها آن ها را با خود حمل می کردند.

این  را هم باید بدانید که من ابتدا قصد داشتم هم از گل فروش های زن و هم مرد عکاسی کنم. اما بعد از صحبت با چند دوره گرد زن، متوجه شدم علاقه ای به گرفتن عکس ندارند، پس پروژه خود را با گل فروش های مرد ادامه دادم.

متأسفانه خیلی از این مردان فقط به زبان بنگالی صحبت می کردند. از آنجایی که بعضی از آنها هم به صورت غیر قانونی آنجا بودند، جلب اعتماد شان کار راحتی نبود. اما بعد از چند روز من و دستیارم (یکی از محلی هایی که به زبان هندی و بنگالی مسلط بود) توانستیم با آنها ارتباط برقرار کنیم. بدون شک اگر کمک این محلی نبود، دسترسی به این افراد کار سختی بود.

 

kolkata-vendors

 

از آنجایی که این بازار برای گرفتن عکس های خوب و دلخواه من زیادی شلوغ بود، از گل فروش ها خواستم تا در کنار رود هوگلی(شاخه ای از رود گنگ) بایستند تا از آنها عکاسی کنم. عکاسی ۳ ساعت به طول انجامید؛ از ۱۲ ظهر تا ۳ بعد از ظهر که بهترین زمان برای ثبت ترکیب نور خورشید و مه غلیظ این فضا در یک قاب بود. ضمن اینکه برای تلطیف نور شدید ظهر از فیلتر استودیو هم استفاده کردم.

بالاخره در طول هشت روز موفق شدم از ۵۵ گل فروش دوره گرد عکاسی کنم. بیشتر عکس ها تنها ۱۰ تا ۱۵ دقیقه زمان لازم داشتند که شاید زمان زیادی به نظر نرسد، اما گرمای هوا به قدری بود که هر ۱۰ دقیقه به اندازه ۱ ساعت برای ما به نظر می رسید. به طوری که بعد از اتمام عکاسی در هر روز و از آنجایی که تمام تنم خیس عرق می شد، مجبور بودم برای عوض کردن لباس هایم به هتل برگردم.

 

kolkata-flower-men

 

در واقع کار من تلاش برای فراتر رفتن از مرزهای کلیشه های موجود است. خیلی از مردم فکر می کنند که تمام مردم هند فقیر و بیچاره هستند. این پروژه که مجموعه ای از عکس های زیبایی است که در شرایط سختی هم گرفته شده، دقیقا بر عکس این باور رایج را نشان می دهد.

 

پاسخ دهید

*