خلبان ها چگونه به دل شب می زنند؟

pilots-at-night

نشستن پشت فرمان هواپیما شباهت زیادی با راندن یک اتوموبیل ندارد. دلیل آن هم روشن است. اجزای یک هواپیمای غول پیکر آهنی شباهت چندانی با قطعات هواپیما ندارند. از همین رو خلبان ها آموزش های متفاوتی برای فرود آمدن در شرایط گوناگون می بیننند؛ مثل اینکه در شب و بر فراز آسمان تاریک چگونه هواپیما را هدایت کنند. اگر دوست دارید بیشتر در این مورد بدانید، قاصدک ۲۴ شما را با این موضوع آشنا می کند که هواپیماها چگونه از پس تاریکی بر می آیند؟

 

چراغ های هواپیما به چه کار می آیند؟

همه آنهایی که در شب برای دیدن ستاره ها به آسمان خیره می شوند، می دانند که هواپیماها در هنگام پرواز از چراغ های خود استفاده می کنند. در حقیقت این هواپیماهای مزاحم گاهی در ساعات تاریکی شب با ستاره های چشمک زن هم اشتباه گرفته می شوند. اما نور قوی ال ای دی که از زمین به ارتفاع ۳۵ هزار پایی منعکس می شود، نور چراغ هواپیمایی نیست که برای نشان دادن مسیر یک پرواز مسافری مورد استفاده قرار می گیرد. بلکه بیشتر به نور چراغی شباهت دارد که به دیگر خلبان ها امکان شناسایی یک هواپیمای دیگر را در آسمان می دهد. این نکته را باید اضافه کرد که هواپیماها به طور سنتی در ارتفاع از چراغ های خود استفاده نمی کنند.

یک خلبان در این باره می گوید: در بسیاری از مواقع که در شب بر فراز اقیانوس ها پرواز می کنم، هیچ چیز جز تاریکی مطلق از پنجره جلویی هواپیما دیده نمی شود. در چنین شرایطی باید از چراغ های هواپیما، ابزارهای ناوبری و دیگر سنسورهای جوی استفاده کرد تا جایگزینی برای دید طبیعی در طول شب یا حتی در هنگام ابری بودن آسمان شوند.

 

plane-light1

 

آیا هواپیماها چراغ دارند؟

اگرچه هواپیماها چراغ به آنصورت که ماشین ها دارند، ندارند؛ مجموعه ای از ابزارهای روشنایی بخش دارند که هر کدام از آنها یک کارکرد دارند. نزدیک ترین چراغ ها به آنهایی که ما ممکن است روی اتوموبیل ها یا موتورسیکلت های خود داشته باشیم، چراغ های فرود هستند که در هنگام نزدیک شدن یک هواپیما از روی عرشه پرواز مورد استفاده قرار می گیرند. این چراغ ها در مکان های مختلفی روی هواپیماهای مختلف از بال تا بدنه تعبیه شده اند.

این چراغ ها نه تنها به خلبان کمک می کنند تا در شب به زمین بنشیند، بلکه هواپیما را برای همه قابل رؤیت می سازند. برخی خلبان ها برای اینکه هواپیما بیشتر قابل دیدن شود، چراغ های فرود خود را در هنگام نزدیک شدن به باند فرود یا وقتی ترمز را کشیده اند، استفاده می کنند تا برج مراقبت کنترل را در جریان فرود خود قرار دهند.

دیگر چراغ های هواپیما شامل ال ای دی های سبز و قرمز روی هر بال برای تشخیص دیگر هواپیماها در شب است که نور قرمز نشان دهنده چپ و نور سبز نشان دهنده سمت راست می باشد. به علاوه نورهای راهنمای برای پیشگیری از برخورد هواپیماها به یکدیگر روی نوک و کف بدنه هواپیما قرار داده شده اند که با ایجاد نوری نارنجی رنگ، اثر فلش مانند ایحاد می کنند. این چراغ ها مادامی که موتور هواپیما در حال کار کردن باشد، روشن هستند.

 

plane-light

 

قدرت چراغ های هواپیما چقدر است؟

شرکت مشهور سازنده چراغ به نام اوکسلِی که فعالیت خود را با تولید باتری های برقی برای ارتش در طول جنگ جهانی دوم آغاز کرد، امروز برای تمام مشتریان خود در صنعت هوانوردی چراغ های مورد نیاز برای هواپیماهای مدرن را تولید می کند. از میان این محصولات می توان به چراغ هایی اشاره کرد که در دمایی بین منفی ۵۴ درجه سانتیگراد تا ۷۱ درجه سانتیگراد هم کار می کنند. اوج قدرت این چراغ ها ۶۰۰ هزار سی دی (واحد سنجش شدت نور) است که به معنای این است که ۶۰۰ هزار بار قوی تر از نور ایجاد شده توسط یک شمع است.

بیشتر خلبان ها معتقدند که فرودگاه ها از نور کافی برخوردار هستند و مناطقی از باند فرود در اطراف ساختمان های ترمینال اغلب به اندازه کافی روشن هستند. با این وجود تاکسی وی ها و باندهای فرود از جمله مناطق کاملا روشن در فرودگاه ها هستند که انتخاب یک مکان مناسب برای فرود در شب به ویژه در یک منطقه شهری مستلزم جستجو برای یک نقطه کاملا تاریک است. خوشبختانه چراغ های باند فرود به گونه ای نیستند که بتوان آنها را با چیزهای دیگر اشتباه گرفت.

 

خلبان ها از کابین چه می بینند؟

با در نظر گرفتن این موضوع که خلبان ها معمولا بر فراز ابرها و در تاریکی مطلق پرواز می کنند، ممکن است این تصور ایجاد شود که خلبان ها از کابین خود ویوو چندانی ندارند. اما آنگونه که یکی از خلبان های پروازهای مسافری می گوید، چیزهای زیادی برای دیدن وجود دارد. این خلبان می گوید: در شب های صاف و بدون ابر که عازم شرق و جایی در حوالی اوکلاهاما و تولسا می شوم، نورهای شهرهای دالاس و هوستون را در یک سمت و کانزاس و سنت لوئیس را در سمت دیگر می بینم. خلبان ها بر فراز نورهای شهر که در زیر پای آنها گسترده شده اند، در آسمان شاهد چیزهای زیادی از پدیده های جوی مانند ابرهای طوفانی تا صاعقه و پدیده نورهای شمالی هستند.

 

pilots-at-night

 

چه اتفاقی می افتد وقتی خلبان ها نمی توانند چیزی ببینند؟

این نکته را هم باید بدانید که خلبان ها آموزش دیده اند تا در شرایطی که دید اندکی در هنگام فرود دارند، از نوعی فرود به نام Instrument Landing کمک بگیرند. این نوع از فرود اغلب در زمان شرایط بد جوی و با کمک گرفتن از اطلاعات و نمایش موقعیت روی صفحه نمایش در کابین خلبان صورت می گیرد. علاوه بر این فرودگاه ها هم با فراهم کردن سیستم ابزار فرود یا  ils به فرود هواپیماها کمک می کنند. در این نوع از فرود، خلبان ها به دنبال کردن نوری می پردازند که از فرودگاه تابانده می شود.

 

منبع: telegraph.co.uk

پاسخ دهید

*