آنتونی بوردین؛ از ماجراجویی در جهان شکم تا جهان مردگان!

bourdin22

 

این روزها خبر خودکشی آنتونی بوردین تعجب بسیاری را برانگیخته است. نویسنده، مجری تلویزیون و آشپز سابق که سفرهایش که با چشیدن طعم غذاهای گوناگون از شانگهای تا پرو همراه بود، او را شهره عالم کرده بود. آنتونی بوردین در سال ۲۰۱۴ به ایران نیز سفر کرد تا در مجموعه “غذاهای ناشناخته” خود، به غذاهای ایرانی نیز بپردازد. تهران برای بوردین آنگونه که خود می گوید آنطور نبوده که انتظار داشته،” نه خیلی شرقی و نه خیلی غربی. جایی در آن وسط”. به بهانه مرگ بوردین، قاصدک ۲۴ سراغ یکی از مصاحبه های او با نشنال جئوگرافیک رفته است.

 

به نظر شما نادیده گرفته شده ترین جای جهان کجاست و چرا؟

از دیدگاه من اوروگوئه یکی از مقصدهایی است که به آن بی توجهی شده و مونته ویدئو در این کشور تا حد زیادی هنوز کشف نشده باقی مانده است. تقریبا تمام مردم آرژانتین می دانند که اوروگوئه چه جای مفرحی است. اما غیر از آنها، بقیه دنیا هنوز چیز زیادی در مورد این کشور نمی دانند. اوروگوئه مقصدی بسیار آرام با مردمی بسیار خوب، سواحلی باور نکردنی و البته غذاهایی فوق العاده است. شاید مهم تر از همه اینکه کشوریست ایده آل برای گیاهخواران!

 

bourdain

 

… و کدام شهر همه چیز تمام است و چرا؟

توکیو. یعنی اگر قرار باشد در یک جایی در وسط خوردن غذا بمیرم، بدون شک آنجا توکیو خواهد بود. اگر از بیشتر آشپزها بپرسید که می خواهند بقیه عمر خود را در کدام شهر سپری کنند و تمام غذاهای خود را آنجا بخورند، شکی ندارم که همه توکیو را انتخاب خواهند کرد.

 

خوب پس اگر قرار باشد در وسط یک وعده غذایی در توکیو بمیرید، دوست دارید چه غذایی باشد؟

قطعا آن غذا سوکیوباشی جیرو (Sukiyabashi Jiro) خواهد بود؛ یک غذای فوق العاده.

 

وقتی کسی برای دیدن شما به نیویورک می آید، اولین جایی که او را می برید کجاست؟

صادقانه بگویم اغلب آنها را به صرف یاکیتوری (Yakitori) به یکی از جاهایی که خودم دوست دارم می برم؛ توریشین (Torishin) یا یاکیتوری توتو (Yakitori Totto). اگر هم قرار باشد جایی را پیشنهاد کنم، معمولا Russ & Daughters و Barney Greengrass را به آنها معرفی می کنم. چون غذاهای این رستوران ها منحصر به فرد ترین چیزی است که ما در نیویورک و بهتر از هر جای دیگر دنیا داریم. البته برای غذاهای گران تر le Bernardin و Marea  را به آنها پیشنهاد می کنم.

 

chef-anthony-bourdain

 

اگر در نیویورک زندگی نمی کردید، کجا می توانست خانه شما باشد؟

خیلی در این مورد فکر کرده ام. فکر می کنم دوست داشتم در ساردینیا یا جای دیگری در ایتالیا زندگی کنم. همسرم ایتالیایی است و خانواده او در آنجا زندگی می کنند. اما خوب من به کارم معتاد هستم، عاشقانه آن را دوست دارم و فکر می کنم به گونه ای به نیویورک گره خورده ام. پس به همان اندازه که دوست دارم وقتم را در جاهای دیگر بگذرانم، خودم را گول می زنم که اگر قرار باشد بازنشسته شوم، در یک تپه در توسکانی زندگیم را ادامه خواهم داد. اما اگر همه چیز خوب پیش نرفت، تنها ماندم و به نوشیدن زیاد روی آوردم، احتمالا به ویتنام خواهم رفت.

 

چه چیزی شما را واداشت تا یک بازار سیار در نیویورک باز کنید؟

غرور و حسادت. همیشه با خودم فکر می کردم که ما بازارهای سیاری مانند آنچه که در سنگاپور، کوالالامپور و هنگ کنگ است، نداریم. ظاهرا ما بزرگ ترین شهر دنیا هستیم اما چنین گزینه ای برای غذا خودن نداریم. با هدف ایجاد یک فرصت برای خلق چنین فضایی، دست به این کار زدم.

 

بهترین خاطره غذایی ای که در حین سفر داشتید چه بوده است؟

یکی از آخرین غذاهایی که خوردم در اِل بوللی (رستورانی سه ستاره در cala montjoi) در اسپانیا بود که در سال ۲۰۱۱ بسته شد؛ یک تجربه کاملا احساسی. گویی همه حاضران در رستوران می دانستند که تاریخ درست در همان دقیقه در حال اتفاق افتادن است. نیمی از حاضران در سالن در حال اشک ریختن بودند.

و البته غذا خوردن با آشپزهای فوق العاده ای مانند پل بوکوس و دانیل بولود در رستوران بوکوس در نزدیکی لیون فرانسه، تجربه تکرار نشدنی بود که هرگز حتی تصورش را هم نمی کردم.

 

 

بیشتر در مورد گردشگری غذایی بخوانید:

۱۵ غذایی که باید در استانبول امتحان کنید

“فِز”؛ شهر خوشمزه مراکش

روسیه، سفره ای رنگارنگ از غذاهای گوناگون

محلی ترین رستوران ها در سرزمین فراعنه

سفر به مقصد شکلات

 

 

در فصل پنجم برنامه بخش های ناشناخته شما به بیروت برگشتید؛ جایی که شما و همکارانتان در سال ۲۰۰۶ در میانه یک نزاع گیر افتادید. چه چیزی باعث شد تصمیم بگیرید که دوباره برگردید؟

همیشه احساس می کردم کار ناتمامی دارم. تا زمان شروع جنگ در این کشور همیشه احساس مثبت فوق العاده ای داشتم و احساس می کردم که همیشه یک بخش بسیار جالب تر، چند بعدی تر و مثبت تر برای به تصویر کشیدن لبنان وجود داشته، دارد و خواهد داشت.

 

bourdin22

 

لبنان جای فوق العاده و پیچیده ای و البته یکی از مکان های مورد علاقه من است. به خاطر تمام مشکلاتش، فکر می کنم مردمش باید به دنبال پیدا کردن لذت های خود باشند. من و البته همکارانم بسیار تحت تأثیر این کشور قرار گرفتیم. پس برای برگشتن و روایت کردن تمام داستان لبنان، از هر فرصتی استفاده خواهم کرد. این شهر آنطور که باید و شاید مورد توجه واقع نشده است.

 

کدام مقصد در جهان بیشتر شما را شگفت زده کرد؟

بدون شک ایران. مردمی که می بینید، حس و حال آنها و خیابان ها بسیار متفاوت از آن چیزی است که فکر می کنید. واقعیت این است که سخت است اما خوب یک ایران متفاوت وجود دارد که بیشتر ما برای دیدنش تلاشی نمی کنیم. تجربه های دست اولی که خیلی گیج کننده و البته مهیج بودند.

 

bourdain-iran-firstmeal.0

 

چگونه شما و همکارانتان بین در لحظه بودن و ثبت نماها در لوکیشن، تعادل ایجاد می کنید؟

کل نمایش یک چیز ذهنی است. بنابراین ما همیشه سعی می کنیم افراد همان حسی را تجربه کنند که ما در مورد یک مکان تجربه کردیم. برخی ممکن است بگویند که این یک جور دستکاری است، اما این کار در واقع یک نمایش با یک رویکرد خاص است. در واقع من خودم را گول نمی زنم که ما روزنامه نگار هستیم.

 

bourdain-iran-opener.0.0-(2)

 

آیا سفر به قصد کار با سفر به قصد تفریح برای شما فرق دارد؟

بله، خیلی زیاد. اگر قرار باشد به سفر تفریحی بروم، دوست دارم تا آنجا که ممکن است بیشتر بمانم. اگر با خانواده سفر کنم، دوست دارم دختر هفت ساله ام تجربه دیدن تمام جاهای دیدنی جایی که به آن سفر کرده ایم را داشته باشد.

 

عجیب ترین چیزی که در سفرهای خود با آن مواجه شده اید چیست؟

من چیزهای زیادی دیده ام که ممکن است زمانی آنها را عجیب می دانستم اما حالا، نمی دانم! من در زیر دسته ای از جمجمه انسان شام خورده ام. فکر می کنم تجربه نسبتا عجیبی بود.

 

bourdin1

 

اخیرا به علاقه خود در مورد رستوران های زنجیره ای برگر در کالیفرنیا اذعان کرده اید. چه چیزی توجه شما را به آن جلب کرد؟

خوب این برگرها بهترین برگرهای دنیا نیستند اما دست کم تنها رستوران های زنجیره ای فست فود هستند که با کارکنان خود رفتار خوبی دارند، خوب کار می کنند و غذای نسبتا سالم، تازه و با کیفیتی تهیه می کنند که من را خیلی خوشحال می کنند؛ لذتی بدون احساس گناه.

 

*آنتونی بوردین در ۸ ژوئن ۲۰۱۸ میلادی به زندگی خود پایان داد.

 

پاسخ دهید

*